Kamieniem węgielnym teorii ekonomicznej Karola Marksa jest teoria wartości dodatkowej. Odsłania ona istotę kapitalistycznego sposobu produkcji, obrazuje mechanizm i proces kapitalistycznego wyzysku. Niezbędnym jednak ogniwem zrozumienia tego problemu jest posiadanie właściwej teorii wartości. Teoria wartości była istotnym elementem klasycznej burżuazyjnej ekonomii politycznej, jej wybitnym osiągnięciem. Do niej też — tworząc jakościowo nowy system ekonomii politycznej - nawiązywał K. Marks. Nie była to oczywiście teoria wartości konsekwentnie naukowa, zawierała szereg luk, służyła ponadto społecznym celom burżuazji. O stosunku teorii wartości K. Marksa do teorii wartości klasycznej ekonomii burżuazyjnej można powiedzieć to samo, co podkreślał F. Engels w przedmowie do II tomu Kapitału, pisząc o teorii wartości dodatkowej Marksa i jego poprzedników: „Tam gdzie oni widzieli rozwiązanie, Marks widział jedynie problem". A oto jak F. Engels charakteryzuje miejsce teorii wartości w systemie marksowskiej ekonomii politycznej: „Aby wiedzieć, czym jest wartość dodatkowa, musiał (K. Marks — uwaga T.G.) wiedzieć, czym jest wartość. Trzeba było przede wszystkim poddać krytyce samą teorię wartości Ricarda. Marks zajął się tedy zbadaniem pracy pod względem jej właściwości wartościo twórczej i ustalił po raz pierwszy, jaka praca, dlaczego i jak tworzy wartość; ustalił również, że wartość nie jest w ogóle niczym innym, jak skrzepem pracy tego rodzaju [...]”.
Niesamowita praca w ubezpieczeniach w firmie AWD faktura vat marża sklep oferujący srebrne monety i złoto inwestycyjne