Formy wartości ulegały zmianom w procesie historycznym. U podstaw tych zmian leżał rozwój sił wytwórczych, uwarunkowany tym rozwój społecznego podziału pracy oraz wymiany towarowej. Ewolucja form wartości, której analizę po raz pierwszy w historii nauki ekonomicznej przeprowadził K. Marks, doprowadziła do pojawienia się pieniądza i pieniężnej formy wartości jako najbardziej powszechnej i dominującej w gospodarce kapitalistycznej formy wartości. Na wczesnych etapach rozwoju wymiana nosiła charakter przypadkowy. Pierwotny stan sił wytwórczych nie pozwalał jeszcze na posiadanie takich nadwyżek produktów ponad własne potrzeby, by można je było systematycznie przedkładać do wymiany. Będące w nadmiarze produkty przypadkowo wymieniano na inne, potrzebne wartości użytkowe. W takim akcie wymiany wartość jednego towaru tylko przypadkowo wyrażana była w drugim towarze, np. l worek ziarna wymieniano na owcę (l worek ziarna = l owcy). Tego rodzaju formę wartości określamy jako prostą, pojedynczą lub przypadkową. Przyjrzyjmy się jej bliżej, gdyż - - jak podkreślał K. Marks - - „Tajemnica wszelkiej formy wartości tkwi w tej prostej formie wartości". Przyjmijmy, że w danym przypadku właściciel ziarna posiada go w nadmiarze i chce go wymienić na inny produkt — owcę. Dokonując tej wymiany wyraża wartość swego produktu — ziarna — w innym produkcie -- owcy. Pierwszy towar — ziarno — występuje w tym akcie wymiany jako strona czynna (w formie czynnej): wyraża swoją wartość w drugim towarze (owcy), który występuje w formie biernej (służy do wyrażenia wartości pierwszego). Mamy tu do czynienia z równością, w której występują dwa bieguny. Towar pierwszy znajduje się we względnej formie wartości (zostaje przedkładany do wymiany), drugi towar natomiast, wyrażający wartość pierwszego, występuje w ekwiwalentnej formie wartości, pełni rolę ekwiwalentu.
Inwestycje w fundusze kredyt mieszkaniowy pozycjonowanie