Funkcję tę może bez ograniczeń pełnić jedynie pieniądz pełnowartościowy — złoto. Pieniądz zamienia się w skarb z chwilą, gdy proces cyrkulacji zostaje przerwany, gdy akt sprzedaży nie zostaje uzupełniony postępującym po nim aktem kupna. W początkach wymiany towarowej nie było to zjawisko powszechne. Rozwinięta produkcja i wymiana towarów sama rodzi potrzebę gromadzenia skarbu. Jak mówiliśmy, akty kupna i sprzedaży w warunkach rozwiniętej cyrkulacji towarowej nie pokrywają się w czasie. Dla dokonania zakupów na rynku, którym nie towarzyszy w danym momencie sprzedaż towarów, niezbędne jest posiadanie rezerw pieniężnych, czyli skarbu. Rozwój stosunków towarowo-pieniężnych, wzrost potęgi pieniądza wraz z powstaniem kapitalizmu rodzą potrzebę gromadzenia pieniądza jako wyrazu bogactwa i społecznego prestiżu. Przejawia się to w dążeniu do gromadzenia kruszców szlachetnych, do powiększania skarbu. Przy tym dążenie to z natury nie zna granic. Wynika to z samej istoty pieniądza, który jest bezpośrednio wymienialny na każdy towar. Należy także wskazać na kształtowanie się estetycznej formy skarbu, dążenie do posiadania w tej formie przedmiotów złotych i srebrnych. Powstaje na tym tle odrębny rynek złota i srebra — niezależny od funkcji pieniężnych, który ożywia się szczególnie w okresach wstrząsów społecznych jako źródło gromadzenia skarbu.
cennik usług księgowych szkolenia konferencje eventy marketing kredyt samochodowy